Wasze kłopoty > Komornik

Zajęcie konta bankowego

<< < (2/12) > >>

Schoppenka:
Komornik nie może ogołocić konta bankowego

Przepisy bankowe zabraniają zajęcia oszczędności dłużnika, jeżeli na rachunku bankowym jest ich mniej niż trzy przeciętne wypłaty. Wyjątek dotyczy jedynie egzekucji zaległych alimentów.

Komornik nie może zajmować całego majątku dłużnika i pozbawiać go ostatnich środków potrzebnych do życia.

Zajęciu nie podlegają przedmioty urządzenia domowego, pościel, bielizna i ubranie codzienne, miesięczne zapasy żywności i opału, narzędzia niezbędne do osobistej pracy zarobkowej dłużnika, a także inne przedmioty wymienione w art. 829 kodeksu postępowania cywilnego.

To jednak nie wszystko, bo rozwiązania gwarantujące dłużnikowi minimum egzystencjalne zapewnia także prawo bankowe.

11 154,06 zł kwota na rachunku bankowym dłużnika, która jest dzisiaj zwolniona spod egzekucji

Zwalnia ono spod egzekucji komorniczej zgromadzoną na koncie bankowym pulę środków, która w przypadku niejednego dłużnika jest wyższa od jego rocznych zarobków.
Ograniczenia egzekucji

Ograniczenia w prowadzeniu egzekucji z rachunków bankowych wprowadza art. 54 prawa bankowego. Przewiduje on, że środki pieniężne znajdujące się na rachunkach typu oszczędnościowego są wolne od zajęcia do wysokości trzymiesięcznego przeciętnego wynagrodzenia.

Chodzi tutaj o wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw (bez wypłat nagród z zysku), które są ogłaszane przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za okres bezpośrednio poprzedzający dzień wystawienia tytułu wykonawczego. W kwietniu 2012 r. wynosiło ono 3718,02 zł.

Tak więc w razie uzyskania sądowego lub administracyjnego tytułu egzekucyjnego przez wierzyciela chroniona przed zajęciem komorniczym kwota równa się teraz 11 154,06 zł. Należy pamiętać, że tego rodzaju ograniczenia dotyczą wyłącznie środków zgromadzonych na rachunkach oszczędnościowych, oszczędnościowo-rozliczeniowych oraz terminowych lokatch oszczędnościowych.

Komornik może więc zajmować pieniądze zgromadzone na rachunkach rozliczeniowych, rachunkach lokat terminowych czy rachunkach powierniczych.
Jednorazowy limit

Tego rodzaju przywileje w trakcie postępowania egzekucyjnego posiadają jedynie osoby fizyczne.

Zwolnienie nie obejmuje natomiast osób prawnych (np. spółek z o.o., spółdzielni, fundacji, czy Kościołów).

Poza tym limit dotyczy wyłącznie jednej osoby, niezależnie od liczby podpisanej przez nią umów o prowadzenie rachunków bankowych.

Jeżeli więc posiada ona kilka kont w różnych bankach, to nie może wypłacić z każdego z nich kwoty równej trzem przeciętnym pensjom.

Praktyczny problem może stwarzać wymiana informacji pomiędzy bankami. Nie mają one żadnych narzędzi pozwalających sprawdzić, czy przeciwko ich klientowi toczy się inna egzekucja i czy zdążył on skorzystać z przywileju przewidzianego w art. 54 prawa bankowego.

W przypadku rachunku typu oszczędnościowego prowadzonego dla kilku osób fizycznych zgromadzone na nim pieniądze są wolne od zajęcia do wysokości jednego limitu, niezależnie od liczby współposiadaczy takiego rachunku.

Jeżeli więc na przykład posiadaczami konta są małżonkowie, to suma wypłat dokonanych przez każdego ze współposiadaczy może być proporcjonalna do ich udziałów. W tym przypadku wynosi ona 1/2 kwoty równej trzem przeciętnym wynagrodzeniom.

Nie ma przy tym znaczenia, czy egzekucja jest prowadzona tylko w stosunku do jednego z małżonków czy obojga.

Obowiązki banku

Limit ustanowiony przez prawo bankowe zobowiązuje banki do przekazania komornikowi każdej przekraczającej go kwoty, która znalazła się na rachunku dłużnika. Co jednak, jeśli dokonywane wpłaty i wypłaty nigdy nie będą przekraczały narzuconego przez przepisy pułapu?

Zwolnienie spod egzekucji środków zgromadzonych na koncie ma charakter jednorazowy. Jeżeli dłużnik dokona wielu wpłat i wypłat, bank powinien ustalić, ile ze zgromadzonych środków zostało wypłaconych od daty zgłoszenia zajęcia.

Jeżeli sięgną one limitu, pozostałe środki muszą być przekazywane na konto komornika, pomimo, że saldo na koncie po dokonaniu wpłaty nigdy nie sięgnie trzech przeciętnych wynagrodzeń.

Zwolniona spod egzekucji kwota jest jednakowa niezależnie od liczby prowadzonych w stosunku do dłużnika egzekucji. Jeżeli pobrał on wolne od zajęcia środki, a w międzyczasie wszczęto wobec niego kolejne postępowanie komornicze, to nie może dwukrotnie skorzystać z przywileju.

Zwolnienie spod egzekucji określonej puli środków nie ma zastosowania w przypadku egzekucji świadczeń alimentacyjnych.

Artykuł 1083 par. 2 kodeksu postępowania cywilnego przewiduje, że te wierzytelności podlegają egzekucji w pełnej wysokości.

Nie ma przy tym znaczenia, na czyją rzecz zostały zasądzone od dłużnika – na dzieci, byłą żonę albo pozostających w niedostatku rodziców.

Podstawa prawna
Ustawa z 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (Dz.U. z 2002 r. nr 72 poz. 665 z późn. zm.). Ustawa z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 1964 r. nr 43, poz. 296 z późn. zm.).

http://prawo.gazetaprawna.pl/artykuly/626372,komornik_nie_moze_ogolocic_konta_bankowego.html

Schoppenka:
Rachunki bankowe pod nadzorem: policja częściej sprawdza dane z rachunków

Policja coraz chętniej sprawdza dane z rachunków bankowych i umów ubezpieczenia: w 2011 r. złożyła 965 wniosków o ujawnienie tajemnicy bankowej i ubezpieczeniowej.

To o 13 proc. więcej niż rok wcześniej (2010 r. – 851 wniosków). Tak wynika z informacji policji na temat kontroli operacyjnej, przygotowanej dla senackiej komisji praw człowieka, praworządności i petycji.

– Wzrost to efekt rosnącej liczby instytucji finansowych i bankowych. Czasem w przypadku jednej osoby wysyłane są zapytania do kilku banków – wyjaśnia Małgorzata Woźniak z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

2 mln razy sprawdzano w zeszłym roku nasze billingi lub lokalizację telefonu

Ostatecznie decyzję w sprawie ujawnienia tajemnicy bankowej lub ubezpieczeniowej podejmuje każdorazowo sąd okręgowy na wniosek komendanta głównego policji albo komendanta wojewódzkiego.

– Policję interesują dane związane z podejrzeniem popełnienia przestępstwa przez konkretną osobę. Zwykle są to więc informacje o stanach i obrotach na rachunkach bankowych, a także o udzielonych kredytach – mówi mec. Jerzy Bańka ze Związku Banków Polskich.

Zwraca uwagę, że w przypadku osób fizycznych zarówno sąd, jak i prokuratura może uzyskać informacje objęte tajemnicą bankową, dopiero gdy postawione są już zarzuty, czyli postępowanie toczy się przeciwko konkretnej osobie, a nie w sprawie. Podkreśla także, że informacje te muszą dotyczyć tej właśnie osoby, a nie osób trzecich.

– Często natomiast zdarza się, że policja czy prokuratura chce wiedzieć np., kto był odbiorcą środków pieniężnych przesyłanych z rachunku podejrzanego. Oczywiście, bank wtedy odmawia udzielenia takiej informacji – zapewnia Jerzy Bańka.

Dodaje, że w przypadku osób prawnych, np. spółek, przepisy są bardziej liberalne. Wciąż jednak obowiązuje sądowa kontrola wniosków.

Z policyjnych danych wynika jednak, że w 2011 r. tylko w jednym przypadku sąd odmówił zgody na ujawnienie informacji stanowiącej tajemnicę bankową.

W 2010 r. takie odmowy były cztery.

http://prawo.gazetaprawna.pl/artykuly/630630,rachunki_bankowe_pod_nadzorem_policja_czesciej_sprawdza_dane_z_rachunkow.html

Schoppenka:
Jakie mogą być przeszkody w wykonaniu zajęcia?

Zgodnie z art. 889 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania cywilnego i art. 80 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn.: Dz. U. 2002 r. Nr 110 poz. 968; dalej jako - p.e.a) obowiązkiem banku jest zawiadomienie organu egzekucyjnego o przeszkodzie do przekazania zajętej kwoty.

Uzasadnione jest zestawienie najważniejszych przyczyn, których zaistnienie zobowiązuje banki do poinformowania organu egzekucyjnego o przeszkodzie w dokonaniu zajęcia rachunku. Można do nich przykładowo zaliczyć: 
1) brak odpowiedniej ilości środków,
2) zbieg egzekucji:
a) sądowych,
b) administracyjnych, 
c) sądowych z administracyjnymi, 
3) spór między bankiem, a posiadaczem rachunku co do uprawnienia do środków na rachunku, 
4) rozwiązanie umowy rachunku bankowego,
5) przedawnienie roszczeń z umowy rachunku bankowego, 
6) potrącenie roszczeń posiadacza rachunku bankowego z roszczeniami banku

(1)*Pod pojęciem „braku odpowiedniej ilości środków” rozumiany jest brak kwot zaksięgowanych dodatnio na rachunku. W wypadku możliwości częściowego zaspokojenia wierzytelności bank musi, co jest chyba oczywiste, wykonać zajęcie tylko częściowo. Natomiast w sytuacji braku możliwości pełnego zaspokojenia, bank także powinien zawiadomić organ egzekucyjny. Organ egzekucyjny powinien być także poinformowany, że na rachunku są środki ale nie podlegają zajęciu, ponieważ są objęte dyspozycją art. 56 prawa bankowego, lub też podlegają zajęciu, ale przeznaczone są postanowieniem sądowym na wypłatę wynagrodzeń.

(2)*Problem zbiegu egzekucji ma znaczenie tylko wtedy, gdy środki zgromadzone na rachunkach bankowych dłużnika (zobowiązanego) nie wystarczają do pokrycia wszystkich zajęć. Możliwa jest sytuacja zbiegu egzekucji sądowej z administracyjną, a także zbieg kilku egzekucji sądowych lub administracyjnych. Obowiązkiem banku w takiej sytuacji jest, zgodnie z art. 891 kodeksu postępowania cywilnego, wstrzymanie wypłat z tego rachunku. Należy zawiadomić wszystkie organy, które do rachunku skierowały zajęcie. Nie wolno bankowi wypłacać nikomu żadnych kwot (wyjątkiem są dyspozycje przepisów art. 54 ust. 1 prawa bankowego i kwot wymienionych w art. 890 § 2 kodeksu postępowania cywilnego), nawet gdy któryś z organów twierdzi, że to on ma prawo do egzekucji. Jedynym dowodem wskazującym właściwy organ jest prawomocne postanowienie sądu rejonowego wydane w trybie art. 773 kodeksu postępowania cywilnego. Podkreśla się, że nakaz wstrzymania wypłat nie dotyczy sytuacji, gdy następnie na rachunek wpłynęły środki umożliwiające wykonanie zajęcia.

(3)*W praktyce może zaistnieć także spór co do uprawienia posiadacza rachunku do środków na nim zgromadzonych. Powyższa sytuacja może być spowodowana nienależnym świadczeniem dokonanym na rachunek. W takiej sytuacji osoba trzecia może jedynie domagać się wyłączenia tych środków spod egzekucji, co nie wstrzymuje jednak wykonania obowiązków banku.

(4)*Zajęcie rachunku bankowego powoduje zajęcie prawa posiadacza rachunku do środków na nim zgromadzonych i nic nie stoi na przeszkodzie, aby bank wypowiedział umowę. Problem polega jednak na tym, czy posiadacz rachunku zachowuje uprawnienie do wypowiedzenia umowy.

(5)*Przedawnienie roszczenia o wypłatę środków z pewnością skutkuje brakiem wierzytelności posiadacza rachunku, która może być zajęta. Jeżeli więc nastąpiło przedawnienie roszczeń z umowy rachunku bankowego, obowiązkiem banku jest poinformowanie o tym organu prowadzącego z niego egzekucję.

(6)*Potrącenie roszczeń banku z wierzytelnością posiadacza rachunku o wypłatę środków także może skutkować ich brakiem na rachunku. Trzeba wszakże pamiętać o art. 504 kodeksu cywilnego, który wyłącza możliwość umorzenia wierzytelności poprzez potrącenie, jeżeli dłużnik stał się wierzycielem swego wierzyciela dopiero po dokonaniu zajęcia albo, gdy jego wierzytelność stała się wymagalna po tej chwili, a przy tym dopiero później aniżeli wierzytelność zajęta.

Schoppenka:
Jakie są obowiązki banku w związku ze skierowaniem egzekucji do rachunku bankowego klienta?

Zawiadomienie skierowane do banku powinno się powoływać na tytuł wykonawczy, jednakże nie jest konieczne załączenie odpisu tytułu. Zajęciu ulega wierzytelność, a więc następuje pozbawienie posiadacza rachunku uprawnień wynikających z umowy rachunku bankowego, które przechodzą na jego wierzyciela. Wierzyciel działa poprzez właściwy organ egzekucyjny. Najbardziej widocznym skutkiem zajęcia jest blokada rachunku.

Zgodnie z art. 889 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania cywilnego zawiadomienie jest skuteczne także w wypadku niewskazania rachunku bankowego. Na gruncie procedury cywilnej można więc sformułować tezę, że w przypadku wskazania przez komornika konkretnego numeru rachunku, zajęciu ulega jedynie wierzytelność z tego rachunku. Natomiast inne rachunki są wolne od zajęcia. Z kolei ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w art. 81 § 1 zagadnienie to reguluje nieco odmiennie, a mianowicie stwierdza, że zajęcie wierzytelności jest skuteczne w odniesieniu do rachunków bankowych zobowiązanego prowadzonych przez bank, niezależnie od tego, czy organ wskazał w zawiadomieniu numery tych rachunków. Tak więc na gruncie tej procedury uzasadnione jest twierdzenie, że wskazanie tylko jednego rachunku skutkuje zajęciem także i pozostałych. 

Należy więc podkreślić, że bank na mocy obu ustaw zostaje zobowiązany do: 
1) nie dokonywania wypłat z rachunku bez zgody komornika lub administracyjnego organu egzekucyjnego, 
2) bezzwłocznego przekazania zajętej kwoty organowi prowadzącemu egzekucję, 
3) zawiadomienia organu prowadzącego egzekucję o przeszkodzie w przekazaniu zajętej kwoty, w terminie 7 dni od dnia doręczenia  zawiadomienia.

W wykonaniu tych ogólnych postanowień bank winien na otrzymanym zawiadomieniu wpisać datę, godzinę i minutę (może to mieć bardzo istotne znaczenie dla obrony interesów banku, choć często działać będzie także na jego niekorzyść, np. gdy w porozumieniu z klientem lub we własnym interesie, będzie chciał zaspokoić inne wierzytelności) oraz przeprowadzić kontrolę formalną otrzymanego zawiadomienia, sytuacji prawnej posiadacza rachunku, jak i zdarzeń zaistniałych w wykonywaniu umowy rachunku bankowego, mogących mieć wpływ na wykonanie zajęcia, w szczególności analizując następujące okoliczności: 

1) czy zajęcie pochodzi od uprawnionego organu (zdarzały się przypadki fałszywych komorników, którzy wskazywali swoje konta dla przekazywania wyłudzonych środków; w wypadku otrzymania zajęcia od komornika sądowego lub administracyjnego organu egzekucyjnego z jakiejś odległej miejscowości i po raz pierwszy, należy zachować szczególną ostrożność i dokonać telefonicznego sprawdzenia, czy istotnie od tego organu pochodzi zajęcie; potwierdzenie istnienia zadłużenia może także udzielić posiadacz rachunku),

2) czy jest w sposób należyty oznaczone i podpisane (szczególną uwagę należy zwrócić na pieczęcie urzędowe oraz własnoręczny podpis osoby uprawnionej), 

3) czy określenie posiadacza rachunku jest prawidłowe (należy sprawdzić zgodność nazwy wskazanej w zawiadomieniu o zajęciu z określeniem strony umowy rachunku bankowego), 

4) czy wskazany przez organ egzekucyjny numer rachunku jest zgodny z numerem rachunku przypisanym posiadaczowi,

5) czy oznaczony dłużnik posiada w banku także inne rachunki, 

6) czy na rachunku są środki i czy podlegają przekazaniu wierzycielowi, 

7) czy posiadacz rachunku nie jest jednocześnie osobistym dłużnikiem banku,

8) czy rachunek nie jest już zajęty przez inny organ.

Zarówno cywilne jak i administracyjne zajęcie obejmuje również kwoty wpłacone na rachunek po dokonanym zajęciu.

Schoppenka:
Czy po zajęciu rachunku bank może pobierać opłaty za jego prowadzenie?

Bank jako dłużnik wierzytelności z rachunku bankowego obciążony zostaje licznymi obowiązkami, natomiast żaden przepis nie niweluje jego uprawnień umownych. Skoro rachunek nadal jest przez bank prowadzony (tyle, że czasowo dla innego posiadacza), to nikt nie może zobowiązać banku do czynienia tego nieodpłatnie. Tak więc, bank może z rachunku pobrać, przed przekazaniem organowi egzekucyjnemu wszystkie opłaty wynikające z umowy, w szczególności koszty wykonania zajęcia, przewidzianych przepisami powiadomień, wydawania wyciągów, opłaty stałej z prowadzenia rachunku, koszty zawiadomień innych banków, koszty przesyłek, wreszcie koszty przelewu środków na rzecz organów egzekucyjnych (prowizja za czynności związane z wykonaniem zajęcia rachunku jest najczęściej zawarta w tabelach opłat i prowizji bankowych).

Wypłata z zajętego rachunku środków na wynagrodzenie

 Bank może dokonać wypłaty wyłącznie na podstawie zezwolenia komornika do rąk posiadacza rachunku lub na wskazane przez niego konta pracowników. W tych granicach także z zajętego rachunku można zrealizować przelewy na rachunek ZUS (składki ubezpieczeniowe) i Urzędu Skarbowego (podatek dochodowy od osób fizycznych).

Jak realizować art. 54 prawa bankowego?

Uregulowania zawarte w art. 54 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.jedn.: Dz. U. 2002 r. Nr 72 poz. 665; dalej jako - prawo bankowe) określane są czasem jako „przywilej egzekucyjny”. Zwalniają one bowiem od zajęcia środki pieniężne na rachunkach oszczędnościowych, zarówno na podstawie sądowego, jak i administracyjnego tytułu wykonawczego. Zwolnienie to jest jednak ograniczone w następujący sposób: 

1) wolne od zajęcia są środki do wysokości trzykrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw, bez wypłat nagród z zysku, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego za okres bezpośrednio poprzedzający dzień wystawienia tytułu wykonawczego. Tak więc o wysokości kwoty wolnej nie decyduje data otrzymania przez bank zajęcia, lecz data wystawienia tytułu wykonawczego. O ile w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym, art. 27 § 1 ust. 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn.: Dz. U. 2002 r. Nr 110 poz. 968; dalej jako - p.e.a.) ustala, że tytuł wykonawczy zawiera datę jego wystawienia, to w postępowaniu cywilnym możemy mieć trudności z określeniem pojęcia „dzień wystawienia tytułu wykonawczego”. Jak się wydaje, ustawodawcy chodziło o datę nadania tytułowi egzekucyjnemu sądowej klauzuli wykonalności. Problem polega na tym, że nie zawsze tę datę można ustalić na podstawie otrzymanego zajęcia. W takiej sytuacji pozostaje zapytanie do organu egzekucyjnego; 

2) środki pieniężne zgromadzone na tych rachunkach niezależnie od liczby współposiadaczy rachunku są wolne jedynie w zakresie jednej kwoty określonej w art. 54 ust. 1;

3) wolne od zajęcia są środki pieniężne na rachunkach oszczędnościowych, oszczędnościowo - rozliczeniowych oraz na rachunkach lokat oszczędnościowych;

4) kwota wolna jest limitem nieodnawialnym. Ustala się ją w chwili zajęcia i pozostaje niezmienna na cały okres trwania egzekucji. Posiadacz rachunku korzysta z kwoty wolnej tylko do wyczerpania limitu, pozostałe kwoty są przekazywane organowi egzekucyjnemu. Powyższą kwestię najlepiej obrazuje rachunek ROR, na którym w chwili zajęcia może nie być żadnych środków, natomiast w trakcie zajęcia wpłyną kwoty nieprzekraczające sumy wolnej. Wpływy, moim zdaniem, ulegają sumowaniu, a po osiągnięciu limitu kwoty wolnej muszą być przekazane organowi egzekucyjnemu. Także w sytuacji, gdy na rachunku posiadacza może występować saldo debetowe, kwota wolna musi być rozliczona z wszystkimi wpływami, nawet tymi, które jedynie zmniejszają saldo debetowe;
 
5) na podkreślenie zasługuje fakt, że kwota wolna nie chroni przed egzekucją na zaspokojenie alimentów. Zgodnie z art. 1083 § 2 kodeksu postępowania cywilnego, wierzytelności z rachunku bankowego stanowiące wkład oszczędnościowy podlegają egzekucji na zaspokojenie alimentów w pełnej wysokości.

Jak realizować zajęcie rachunku z saldem debetowym?

W sytuacji rachunku zdebetowanego mogą na nim nie znajdować się żadne środki. Należy sobie jednak uświadomić, że  umowa o możliwość spowodowania debetu jest umową o odnawialny kredyt i w istocie wierzytelność posiadacza rachunku w tej części wynika nie z umowy rachunku bankowego, lecz z osobnej umowy o kredyt. Umowa ta może być formalnie częścią umowy rachunku bankowego, ale z punktu widzenia prawa jest całkiem odrębnym typem umowy i tej wierzytelności w trybie egzekucji z rachunku nie można zająć. Wierzytelność posiadacza rachunku jest w zasadzie wierzytelnością o zawarcie umowy kredytowej, a zlecenie jest żądaniem udzielenia kredytu.

Jak bank odpowiada za naruszenie przepisów w zakresie egzekucji z rachunków bankowych?

Odpowiedzialność banku za naruszenie przepisów dotyczących jego obowiązków w zakresie egzekucji z rachunków bankowych powstaje wówczas, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy naruszeniem przepisów a szkodą (tak Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 20 kwietnia 2001 r. sygn. akt I ACa 1367/00 „Prawo Gospodarcze” 2002 r. Nr 7-8 str. 86). Obydwie procedury ustalają odpowiedzialność banku wyłącznie wobec wierzyciela. Z pewnością jednak bank ponosi odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną na skutek naruszenia przepisów o egzekucji także wobec posiadacza rachunku na ogólnych zasadach prawa cywilnego (art. 415 lub art. 471 kodeksu cywilnego). Naruszenia przepisów ze strony banku polega najczęściej na przekazaniu środków posiadaczowi rachunku lub innej osobie, oraz w szczególności na zaspokojeniu własnej wierzytelności banku. Na skutek tych naruszeń musi powstać szkoda, polegająca najczęściej na niemożliwości całkowitego lub częściowego zaspokojenia wierzyciela z innego majątku dłużnika.

Zbieg egzekucji do rachunku bankowego

Skomplikowana problematyka zajęcia egzekucyjnego wierzytelności dłużnika wynikająca z umowy rachunku bankowego, uzyskuje nowy wymiar w wypadku działania kilku wierzycieli. Dodatkowo zaciemnia sytuację możliwość prowadzenia egzekucji wobec jednego rachunku w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.jedn.: Dz. U. 2002 r. Nr 110 poz. 968; dalej jako - u.o.p.e. w a.) oraz ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. 1964 Nr 43 poz. 296; dalej jako - k.p.c ). Możliwy jest zbieg: 
1) dwóch egzekucji cywilnych,
2) dwóch egzekucji administracyjnych,
3) egzekucji administracyjnej i cywilnej,   
a także wystąpienie: 
4) dalszych zbiegów.
Jakie obowiązki ma bank w każdej z tych sytuacji? Obowiązuje dwie podstawowe zasady: 
I. Jeżeli środki zgromadzone na rachunku wystarczają na zaspokojenie wszystkich otrzymanych zajęć w całości, bank spokojnie realizuje wszystkie otrzymane zajęcia. 
II. Jeżeli środków nie wystarcza, bank ma obowiązek wstrzymać wszystkie wypłaty aż do prawomocnego rozstrzygnięcia zbiegu egzekucji.

Czy pracownicy banku ponoszą osobistą odpowiedzialność za niewłaściwe wykonanie zajęcia rachunku?

Zgodnie z art. 892 § 2 kodeksu postępowania cywilnego, do pracowników banku winnych niezgodnego z prawem dokonania wypłaty z zajętego rachunku bankowego, w tym rachunku bankowego obejmującego wkład oszczędnościowy, stosuje się odpowiednio art. 886. Powołany przepis nie mówi wszakże o żadnej odpowiedzialności odszkodowawczej pracownika, lecz jedynie o możliwości nałożenia na niego grzywny. Ponadto zgodnie z brzmieniem przepisu, dotyczy on pracowników uspołecznionych zakładów pracy, jednak uważa się, że należy go stosować także do pracowników prywatnych zakładów pracy, a zatem i banków.  Jeżeli pracownik naruszył obowiązujące przepisy lub procedury bankowe nieumyślnie, jego odpowiedzialność będzie ograniczona, zgodnie z art. 119 kodeksu pracy do trzymiesięcznego wynagrodzenia. Pracownik musi się jednak liczyć z dalszymi skutkami z zakresu prawa pracy, w szczególności z możliwością rozwiązania umowy o pracę.

Nawigacja

[0] Indeks wiadomości

[#] Następna strona

[*] Poprzednia strona

Idź do wersji pełnej